و او در پيشگاه خدا آبرومند و بزرگ منزلت بود « ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا - تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَه اللَّه مِمَّا قالُوا وَكانَ عِنْدَ اللَّه وَجِيهاً ) * ) . انتخاب موسى از ميان تمام پيامبرانى كه مورد ايذاء قرار گرفتند بخاطر آن است كه موذيان بنى اسرائيل بيش از هر پيامبرى او را آزار دادند ، بعلاوه آزارهايى بود كه بعضا شباهت به ايذاء منافقان نسبت به پيامبر ص اسلام داشت . در اينكه منظور از ايذاء موسى ع در اينجا چيست ؟ و چرا قرآن آن را به صورت سربسته بيان كرده ؟ در ميان مفسران گفتگو است ، و احتمالات گوناگونى در تفسير آيه داده‌اند از جمله : 1 - طبق روايتى موسى ع و هارون ع بر فراز كوه رفتند و هارون بدرود حيات گفت ، شايعه پراكنان بنى اسرائيل مرگ او را به موسى ع نسبت دادند ، خداوند حقيقت امر را روشن ساخت و مشت شايعه سازان را باز كرد . 2 - چنان كه مشروحا در ذيل آيات اخير سوره « قصص » آورديم « قارون » حيله گر براى اينكه تسليم قانون زكات نشود ، و حقوق مستمندان را نپردازد ، توطئه اى چيد كه زن بدكاره اى در ميان جمعيت برخيزد و موسى ع را متهم به روابط نامشروع با خود كند كه به لطف الهى نه تنها اين توطئه مؤثر نيفتاد بلكه همان زن به پاكى موسى ع و توطئه قارون گواهى داد . 3 - گروهى از دشمنان موسى ع او را متهم به سحر و جنون و دروغ بستن بر خدا كردند ، اما خداوند به وسيله معجزات باهرات او را از اين نسبتهاى ناروا مبرا ساخت . 4 - جمعى از جهال بنى اسرائيل او را متهم به داشتن پاره اى از عيوب جسمانى مانند برص و غير آن كردند ، زيرا او به هنگامى كه مىخواست غسل كند و خود را شستشو دهد هرگز در برابر ديگرى برهنه نمىشد ، اما روزى